De staking is voor mij een bijzondere gewaarwoording. Niet alleen de leraren van de Maoistsche partij die staken leggen het werk neer, maar het volledige dagelijkse leven in Kathmandu ligt verplicht stil: geen auto’s en geen brommers op straat (en dus geen getoeter), winkels dicht (rolluiken naar beneden), bijna geen straat verkopers (op een enkele na) en mensen die op hun stoep zitten voor zich uit te kijken en een beetje keuvelen. De enige uitzondering die ik zie is een ziekenwagen (een driewieler notabene!), een truck met militante en een enkele brommer met een A4tje met ‘PRESS’ op de voor en achterkant van zijn motor geplakt. Ik voel geen geen dreigende sfeer, al zie ik wel wat militairen voorbij komen en ik weet dat er talloze roadblocks zijn.
Ik ontdek dat illegaal, achter de rolluiken, het leven zo goed en kwaad als het gaat toch wordt doorgezet. Zo kan ik ook mijn mail checken...
Een aantal dagen later is er weer een staking (ik komt er niet achter door wie of wat afgeroepen dit maal), blijkbaar een populaire maatregeling en later vertelde Rajesh dat volgende week nog 2 dagen staking is aangekondigd...
# posted by Hannah Bonjer @ 06:27